1. خانه
  2. >
  3. حوزه‌های سیاستی
  4. >
  5. سیاست اقتصادی
  6. >
  7. انرژی
  8. >
  9. پتروشیمی
نویسنده
حوزه سیاستی
موضوع
استان

  • سیاست توسعه و ورود خودروهای سواری دیزلی- بخش اول: ارزیابی از بعد اقتصادی و امنیت انرژی

    سیاست توسعه و ورود خودروهای سواری دیزلی- بخش اول: ارزیابی از بعد اقتصادی و امنیت انرژی

    نویسنده: سیما رفسنجانی‌نژاد

    24 فروردین 1394 ساعت 17:10

    کاهش منابع سوخت‌های رایج فسیلی، افزایش روزافزون قیمت آن‌ها و استانداردها و مقررات زیست‌محیطی در راستای کاهش آلودگی، موجب شده که سیاست‌گذاران همواره به دنبال تنوع‌بخشی به سبد سوختی کشور و ارائه راهکارهای جدید به‌منظور کاهش مصرف سوخت و آلایندگی و یا جایگزینی سوخت‌های جدید (غیر فسیلی) با سوخت‌های فسیلی فعلی باشند. سوخت یکی از اقلامی است که در انحصار دولت‌ها بوده و سیاست‌گذاری یا تصمیم‌گیری در این مورد بر اساس دیدگاه‌های دولتی و برمبنای مصالح و قوانین دولتی صورت می‌گردد. سبد سوختی یکی از نیازهای اساسی و چالش‌برانگیز هر کشور است که مشکلات و موانع زیادی در تأمین، توزیع و مصرف داشته و سازمان‌ها و نهادهای زیادی در توسعه و کنترل و سیاست‌گذاری‌های آن دخیل‌اند و همواره می‌کوشند تا با جایگزین نمودن سوخت‌های مختلف در سبد سوختی، راه‌حلی مناسب برای تعادل تأمین و مصرف سوخت آتی کشور اتخاذ نمایند.
    یکی از علل ارائه طرح تنوع سبد سوخت، استفاده حدود 98 درصد خودروهای سبک کشور از بنزین تا سال 1384 بود. در سال 1388 ستاد حمل‌ونقل و سوخت تصمیم گرفت که برای کاهش شدت مصرف بنزین، سبد سوخت کشور را تدوین کند. طرح جامع سبد سوخت توسط وزارت نفت تهیه و به ستاد مدیریت حمل‌ونقل و سوخت ارائه شد. سبد سوخت کشور که در سال 88 توسط نمایندگان ویژه رئیس‌جمهور تعیین شد، 25 درصد به گاز، 70 درصد به بنزین و دیزل و 5 درصد به خودروهای هیبریدی اختصاص یافت که از این میزان، 25 درصد مربوط به سوخت گاز محقق شده است ولی سهم 5 درصد خودروهای هیبریدی و خودروهای دیزلی محقق نشده است.