نویسنده
حوزه سیاستی
موضوع
استان

نتایج جستجو

  • مبانی توسعه اقتصاد محلی و مساله شناسی توسعه

    مبانی توسعه اقتصاد محلی و مساله شناسی توسعه

    نویسنده: سید عطاالله سینائی |

    چهارمحال بختياري | اتاق فکر استان‌ها | 3 دی 1393 ساعت 17:41

    نخستین جلسه اتاق فکر استان چهار محال و بختیاری با موضوع مبانی توسعه اقتصاد محلی و مساله شناسی توسعه روز شنبه 29 آذر 1393 در محل مرکز رشد دانشگاه شهرکرد برگزار شد.

  • بررسی بحران آب و محیط‌زیست در اتاق فکر استان فارس (نشست دوم)

    بررسی بحران آب و محیط‌زیست در اتاق فکر استان فارس (نشست دوم)

    نویسنده: سعید رحیمیان |

    فارس | رویدادها | 9 آذر 1393 ساعت 14:39

    در ادامه نشست نخست، چهارمین جلسه اتاق فکر استان فارس با موضوع بحران آب و محیط‌زیست روز پنج‌شنبه مورخ 6 آذر 1393 در دفتر معاونت فرهنگی دانشگاه شیراز تشکیل شد. در این نشست مواردی چون توسعه همراه با توجه به محیط‌زیست، محرک‌های بحران، چالش‌های بحران، عوامل تشدیدکننده بحران و ... با حضور جمعی از اساتید دانشگاهی، مدیران و کارشناسان استانداری، به بحث و تبادل‌نظر گذاشته شد.

  • محورها، مسایل و راهبردهای توسعه استان یزد

    محورها، مسایل و راهبردهای توسعه استان یزد

    نویسنده: محمدعلی وحدت |

    یزد | اتاق فکر استان‌ها | 12 آبان 1393 ساعت 11:38

    سومین جلسه اتاق فکر استان یزد با موضوع تعیین «مهم‌ترین مسائل استان یزد و همچنین راهبردهای توسعه استان» با حضور ریاست دانشگاه یزد، مدیر اتاق فکر استان و سایر اعضا از ساعت 3 الی 5 عصر روز سه‌شنبه مورخ 6 آبان 1393 در محل دفتر ریاست محترم دانشگاه یزد برگزار شد. در این نشست محورهای توسعه استان یزد، با توجه به اهداف چشم‌انداز توسعه کشور و جهت‌گیری‌های آمایش سرزمین، همچنین مزیت‌ها و ویژگی‌های استان یزد و بر پایه توسعه فرهنگی و اجتماعی، توسعه پایدار صنعت، معدن و خدمات برتر، فرصت‌های گردشگری و میراث فرهنگی استان، محدودیت‌ها و امکانات صنعتی و سایر توانمندی‌ها و ظرفیت‌های استان، موردبررسی و تجزیه‌ و تحلیل قرارگرفته و به شرح زیر تعیین گردید.

  • اقتصاد دانش‌بنیان یا اقتصاد نوآور؟

    اقتصاد دانش‌بنیان یا اقتصاد نوآور؟

    نویسنده: ابراهیم سوزنچی کاشانی |

    شركت‌های دانش‌بنیان | 20 مهر 1393 ساعت 16:52

    امروزه بحث اقتصاد دانش‌بنیان در کشور بسیار داغ شده است و تقریباً هر سازمان یا نهادی یک دفتر یا یک کارگروه اقتصاد دانش‌بنیان برای خود ایجاد کرده‌اند و در حال بحث هستند که این اقتصاد چیست و برای ورود به آن چه‌کاری می‌توان انجام داد؟ قانون حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان نیز تأکید کرده‌است که باید به این بنگاه‌ها توجه خاصی نمود و همچنین حمایت‌های ویژه‌ای نظیر معافیت‌های مالی، مالیاتی، گمرکی و غیره را برای آنان پیش‌بینی کرده است. طبق تعریفی که در این قانون آمده‌است، بنگاه‌های دانش‌بنیان همان بنگاه‌های با تکنولوژی برتر و باارزش افزوده بالا هستند. به‌عبارت‌دیگر، بنگاه‌های دانش‌بنیان آن دسته از بنگاه‌هایی هستند که کالایی را که تولید می‌کنند، ارزش‌افزوده و قیمت نهایی کالای آن عمدتاً متأثر از دانشی‌است که در آن نهفته است نه مواد اولیه و سایر هزینه‌ها. مثلاً یک دارویی که سایرین نمی‌توانند تولید کنند و بنگاهی با کسب یک دانش تخصصی آن را تولید می‌کند و قیمت نهایی آن بسیار بیشتر از هزینه‌ای است که برای مواد فیزیکی تشکیل‌دهنده آن صورت می‌گیرد. تأکید و تمرکز بر این بنگاه‌های دانش‌بنیان و قرار دادن آن‌ها به‌عنوان مرکز اصلی اقتصاد، هدف اساسی مدافعان اقتصاد دانش‌بنیان است. بدین ترتیب ارزش‌افزوده این بخش عمدتاً حاصل دانش است. این بنگاه‌ها برای اینکه بتوانند به چنین مرتبه‌ای دست پیدا کنند نیازمند درجه بالایی از تحقیق و توسعه حداقل بالای ۵% درآمد خود هستند و نیروی انسانی ماهر و تحصیل‌کرده باکیفیت بالای علمی زیادی نیاز دارند و باید بتوانند دانش را در انحصار خود نگه‌دارند. به یک معنا این‌ها بنگاه‌های عمدتاً Hi-Tech هستند.

  • کدام‌یک امکان‌پذیر نیست؟ بدون پایداری، توسعه؛ یا بدون توسعه، پایداری!

    کدام‌یک امکان‌پذیر نیست؟ بدون پایداری، توسعه؛ یا بدون توسعه، پایداری!

    نویسنده: هادی ویسی |

    توسعه پایدار | 24 مرداد 1393 ساعت 22:45

    شاید آن‌قدرها مهم نباشد که بدانیم، بدون توسعه، پایداری امکان‌پذیر است؟ یا بدون پایداری، توسعه! اما این بسیار مهم است که بدانیم کشور و نظامی می‌تواند ادعای حرکت در مسیر توسعة پایدار را بکند که بتواند علاوه بر آفرینش فرصت‌های برابر شغلی، برای همة شهروندانش فارغ از نژاد و رنگ پوست و قومیت و مذهب یک گام پیشتر رفته و بر بنیاد آموزة زیست‌سالاری بکوشد تا از امکان حیاتی درخور برای همة زیستمندان ساکن در قلمرو حکومتی‌اش حراست کند. به مفهومی ساده‌تر، پاسداری از زیگونگی یا تنوع زیستی، هم در حوزة فرهنگی و هم در حوزة طبیعی می‌تواند به پایداری حکمرانی مطلوب برای هر دولتی کمک کند.