1. خانه >
  2. نویسندگان >
  3. ابراهیم سوزنچی کاشانی
ابراهیم سوزنچی کاشانی

ابراهیم سوزنچی کاشانی

دکتراي سیاستگذاری علم، فناوری و نوآوری، دانشگاه صنعتی شریف
آدرس: تهران، دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مدیریت و اقتصاد،

تعداد مقالات: 1

ابراهیم سوزنچی دارای مدرک کارشناسی برق الکترونیک، از دانشگاه صنعتی شریف در سال 81 و کارشناسی ارشد MBA در سال 84 از همین دانشگاه است. وی در همین سال وارد دوره دکترای مشترک سیاستگذاری علم و تکنولوژی مابین دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه ساسکس گردید و در سال 1387 به صورت مستقل به انگلستان رفت تا در مرکز تحقیقات سیاست علم و فناوری، SPRU، به تحصیل دکترای این رشته بپردازد. وی در سال 1390 فارغ التحصیل شده و به ایران بازگشت و از سال 1392 به عنوان هیات علمی دانشکده مدیریت و اقتصاد این دانشگاه، و قائم مقام پژوهشکده سیاستگذاری علم، فناوری و صنعت در همین دانشگاه مشغول فعالیت است.

  • اقتصاد دانش‌بنیان یا اقتصاد نوآور؟

    20 مهر 1393 ساعت 16:52

    شركت‌های دانش‌بنیان

    امروزه بحث اقتصاد دانش‌بنیان در کشور بسیار داغ شده است و تقریباً هر سازمان یا نهادی یک دفتر یا یک کارگروه اقتصاد دانش‌بنیان برای خود ایجاد کرده‌اند و در حال بحث هستند که این اقتصاد چیست و برای ورود به آن چه‌کاری می‌توان انجام داد؟ قانون حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان نیز تأکید کرده‌است که باید به این بنگاه‌ها توجه خاصی نمود و همچنین حمایت‌های ویژه‌ای نظیر معافیت‌های مالی، مالیاتی، گمرکی و غیره را برای آنان پیش‌بینی کرده است. طبق تعریفی که در این قانون آمده‌است، بنگاه‌های دانش‌بنیان همان بنگاه‌های با تکنولوژی برتر و باارزش افزوده بالا هستند. به‌عبارت‌دیگر، بنگاه‌های دانش‌بنیان آن دسته از بنگاه‌هایی هستند که کالایی را که تولید می‌کنند، ارزش‌افزوده و قیمت نهایی کالای آن عمدتاً متأثر از دانشی‌است که در آن نهفته است نه مواد اولیه و سایر هزینه‌ها. مثلاً یک دارویی که سایرین نمی‌توانند تولید کنند و بنگاهی با کسب یک دانش تخصصی آن را تولید می‌کند و قیمت نهایی آن بسیار بیشتر از هزینه‌ای است که برای مواد فیزیکی تشکیل‌دهنده آن صورت می‌گیرد. تأکید و تمرکز بر این بنگاه‌های دانش‌بنیان و قرار دادن آن‌ها به‌عنوان مرکز اصلی اقتصاد، هدف اساسی مدافعان اقتصاد دانش‌بنیان است. بدین ترتیب ارزش‌افزوده این بخش عمدتاً حاصل دانش است. این بنگاه‌ها برای اینکه بتوانند به چنین مرتبه‌ای دست پیدا کنند نیازمند درجه بالایی از تحقیق و توسعه حداقل بالای ۵% درآمد خود هستند و نیروی انسانی ماهر و تحصیل‌کرده باکیفیت بالای علمی زیادی نیاز دارند و باید بتوانند دانش را در انحصار خود نگه‌دارند. به یک معنا این‌ها بنگاه‌های عمدتاً Hi-Tech هستند.