1. خانه >
  2. نویسندگان >
  3. رضا ابراهیمی
رضا ابراهیمی

رضا ابراهیمی

کارشناسی ارشد مهندسی سیستم‌های اقتصادی- اجتماعی، رییس گروه آمایش و برنامه ریزی وزارت نیرو

تعداد مقالات: 2

بیش از 10 سال تجربه حرفه‌ای فعال در حوزه‌های تحلیل اقتصادی، توجیه‌پذیری و امکان‌سنجی مالی و اقتصادی، مدل‌سازی مالی و اقتصادی و بررسی فرصت‌های سرمایه‌گذاری و توسعه بازار،
درک عمیق از متغیرها و ساختارهای شکل دهنده بازارهای مالی و اقتصادی حاصل از بیش از سه سال تحصیلات آکادمیک در حوزه اقتصاد و فاینانس و بیش از چهار سال تجربه فعال در تهیه طرحهای مطالعاتی کلان،
قابلیت تحلیلی و تکنیکی عمیق حاصل از تجارب مؤثر در مدلسازیهای اقتصادی و تهیه الگوها و مدلهای پیش‌بینی فرایندهای اقتصادی،
توانمدنیهای ارتباطی و مدیریتی مؤثر حاصل از همکاری مستقیم با تیمهای مدیریتی و تخصصی متعدد در سطوح سازمانی مختلف و حوزه‌های کاری گوناگون، و در نهایت
تسلط به نرم افزارهای آماری و اقتصادسنجی زبان انگلیسی از جمله مهارت‌ها و تجارب حرفه‌ای رضا ابراهیمی است.

  • فرآیند آمایش سرزمین؛ از سیاست‌گذاری تا اجرا

    22 شهریور 1393 ساعت 10:52

    سیاست اقتصادی

    آمایش سرزمین به تعبیری برنامه‌ریزی برای توزیع بهتر جمعیت، امکانات و فعالیت‌های مختلف به‌منظور افزایش رفاه و آسایش مردم و هماهنگی بخش‌های مختلف جامعه است. این موضوع از زمانی‌که انسان متوجه شد سرزمین یک منبع محدود برای کلیه فعالیت‌های تولیدی و اجتماعی نوع بشر است، اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد. در حقیقت این زمین است که جمعیت بر روی آن پراکنده می‌شود، کشاورزی جان می‌گیرد، صنعت ایجاد می‌شود و تمامی کنش‌ها و واکنش‌های زیستی و اجتماعی روی آن شکل می‌گیرند. بنابراین، ایجاد تعادل منطقی بین سه عنصر انسان، فضا و فعالیت‌ها، امری اجتناب‌ناپذیر می‌شود. در کشور ما برنامه‌ریزی برای آمایش سرزمین قدمتی نزدیک‌ به 50 سال دارد و در مهروموم‌های بعد از انقلاب نیز از شروع برنامه پنج‌ساله سوم توسعه تاکنون، در تمامی برنامه‌ها این موضوع به‌طور مفصل مورد تأکید قرارگرفته است. بااین‌حال، مشاهده وضعیت موجود حکایت از ناکافی بودن تلاش‌های انجام‌شده در این زمینه دارد.

  • نقش تغییرات اقتصادی- اجتماعی در سیاست‌گذاری برای آب

    3 شهریور 1393 ساعت 00:51

    مدیریت آب

    سیاست‌گذاری برای آب متناظر با تغییر اقلیم، رشد جمعیت و نیاز روزافزون آن‌ها به مواد غذایی و بهداشت، میزان رشد اقتصادی و بهبود وضع مالی مردم، دائماً نیازمند تغییر و تحول است. مدیریت منابع آبی با توجه به اثرات سیستمی که برجای می‌گذارد، هرسال پیچیده‌تر می‌شود و نمی‌توان بدون بازنگری درسیاست‌های گذشته و تغییر در نحوه مدیریت عرضه و تقاضای آب، از بحران‌های آتی عبور کرد.
    بدین‌سان با اندکی تأمل در ‌وضع موجود و پیش‌بینی‌هایی که توسط مراکز مختلف از آینده می‌شود می‌توان دریافت که تبعات کم‌توجهی به این مسئله خیلی زود گریبان کشور را خواهد گرفت و علاوه بر دامن زدن به مناقشات مختلف اجتماعی، روند توسعه اقتصادی کشور را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.