1. حوزه‌های سیاستی
  2. >
  3. سیاست اجتماعی و فرهنگی
  4. >
  5. عدالت اجتماعی و كیفیت زندگی
  6. >
  7. حاشیه نشینی

نوع مطلب: مقاله سیاستی

6 دی 1396 ساعت 16:37 شماره مسلسل: ۷۷۰۰۴۵۰

بررسی شرایط و کیفیت مسکن زنان سرپرست خانوار

بررسی شرایط و کیفیت مسکن زنان سرپرست خانوار

هم‌اکنون نداشتن مسکن یا مسکنی که کیفیت مناسب را ندارد یکی از مسائلی است که اغلب زنان سرپرست خانوار را با چالش‌های متعددی روبه‌رو کرده است. زﻧﺎن ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺧﺎﻧﻮار را می‌توان آسیب‌پذیرترین ﺑﺨﺶ کم‌درآمدهای ﺷﻬﺮی داﻧﺴﺖ که ﻣﺠﺒﻮرﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻏﻞ کﺎرﮔﺮی ﺳﺎده و ﺑﺎ کمترین دﺳﺘﻤﺰد ﺑﭙﺮدازند.

مقدمه

یکی از مهم‌ترین چالش‌های زندگی زنان سرپرست خانوار همواره بحث مسکن و سرپناه خصوصاً در کلان‌شهرهایی همچون تهران است. زنان سرپرست خانوار در شهر‌ها با مشکل نبود مسکن مناسب مواجه هستند و بیشتر آنان در منازل استیجاری یا در نواحی حاشیه کلان‌شهرها به سر می‌برند که باید حداقل 70 درصد از درآمد خود را به پرداخت اجاره‌بهای مسکن خود اختصاص دهند.

هم‌اکنون نداشتن مسکن یا مسکنی که کیفیت مناسب را ندارد یکی از مسائلی است که اغلب زنان سرپرست خانوار را با چالش‌های متعددی روبه‌رو کرده است. زﻧﺎن ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺧﺎﻧﻮار را می‌توان آسیب‌پذیرترین ﺑﺨﺶ کم‌درآمدهای ﺷﻬﺮی داﻧﺴﺖ ک‌ﻪ ﻣﺠﺒﻮرﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻏﻞ کارگری ﺳﺎده و ﺑﺎ کمترین دﺳﺘﻤﺰد ﺑﭙﺮدازند. از سوی دیگر بیش از ۵۰ درصد خانوارهای زن‌‌سرپرست در دو دهک اول و دوم پایین درآمدی قرار می‌گیرند و در مجموعه فقیرترین افراد کشور به حساب می‌آیند. پایین بودن هزینه زندگی سبب شده است جمعیت زیادی از زنان سرپرست خانوار جذب حاشیه‌های شهر شوند. این امر به رشد حاشیه‌نشینی و بروز مشکلات عدیده‌ای چون تأمین لزوم مسکن مناسب برای حاشیه‌نشین‌ها به‌ویژه زنان سرپرست خانوار منجر شده است.

سیاست‌گذاری‌های دولت در حوزه زنان سرپرست خانوار

برنامه چهارم توسعه

در قانون برنامه چهارم توسعه چندین ماده به مسائل زنان پرداخته است از جمله:

بر اساس ماده 30، دولت موظف است به‌منظور اجرای اصل 31 قانون اساسی ، به سازندگان مسکن که برای بی‌سرپرستان خانه می‌سازند، یارانه کارمزد تسهیلات مسکن پرداخت کند. در ماده 45 دستگاه اجرایی موظف شدند درصدی از اعتبارات هزینه‌ای خود را برای طراحی و اجرای دوره‌های آموزشی ضمن خدمت کارکنان بخصوص زنان صرف کند. در ماده 69 تأمین بیمه خاص حمایتی برای حمایت از زنان سرپرست خانوار پیش‌بینی‌شده است. در ماده 79 تهیه و تدوین طرح جامع توانمندسازی زنان خودسرپرست و زنان سرپرست خانوار با همکاری سازمان‌ها و نهادهای ذی‌ربط و تشکل‌های غیردولتی در نظر گرفته شده است. در این ماده همچنین افزایش مستمری زنان سرپرست خانوار تحت پوشش دستگاه‌های حمایتی گنجانده شده است.

برنامه پنجم توسعه

در برنامه پنجم توسعه اشاره شده است دولت با همکاری سازمان‌ها و دستگاه‌های ذی‌ربط از جمله مرکز امور زنان و خانواده با هدف تقویت نهاد خانواده و جایگاه زنان در عرصه‌های اجتماعی و استیفای حقوق شرعی و قانونی بانوان در همه زمینه‌ها تدوین و تصویب «برنامه جامع توسعه امور زنان» خانواده مشتمل بر محورهای تحکیم بنیان خانواده، بازنگری قوانین مقررات مربوطه، پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی، توسعه و ساماندهی امور اقتصادی - معیشتی با اولویت ساماندهی مشاغل خانگی برای زنان سرپرست خانوار و زنان بدسرپرست، تأمین اجتماعی ،ارتقاء سلامت، توسعه توانایی‌های سازمان‌های مردم‌نهاد، اقدام قانونی نماید. همچنین به‌منظور توانمندسازی افراد و گروه‌های نیازمند به‌ویژه زنان سرپرست خانوار و معلولان نیازمند با تأکید بر برنامه‌های اجتماع‌محور و خانواده‌محور، با استفاده از منابع بودجه عمومی دولت و کمک‌های مردمی اقدام زیر توسط دولت انجام می‌شود:

تأمین حق سرانه بیمه اجتماعی زنان سرپرست خانوار نیازمند، افراد بی‌سرپرست و معلولین نیازمند در طول سال‌های اجرای برنامه.

برنامه ششم توسعه

در بخشی از ماده ۹۵ قانون برنامه ششم توسعه آمده است: "دولت مکلف است به‌منظور پیشگیری و کاهش آسیب‌های اجتماعی، نسبت به تهیه طرح جامع کنترل و کاهش آسیب‌های اجتماعی با اولویت اعتیاد، طلاق، حاشیه‌نشینی، کودکان کار و مفاسد اخلاقی مشتمل بر محورهای ذیل اقدام کند به‌گونه‌ای که آسیب‌های اجتماعی در انتهای برنامه به 25 درصد میزان کنونی کاهش یابد".

در بخش چهارم این اقدامات، ذیل عنوان«حمایت از زنان سرپرست خانوار»آمده است:

"تهیه و اجرای کامل طرح جامع توانمندسازی زنان سرپرست خانوار توسط دولت تا پایان برنامه. معاونت امور زنان ریاست جمهوری با همکاری وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و سایر نهادهای ذی‌ربط تهیه و تصویب برنامه مذکور در هیئت وزیران و نظارت بر اجرایی شدن آن را برعهده دارد". برنامه ششم توسعه نسبت به پنج برنامه پنج‌ساله گذشته، روی خوشی به زنان و خانواده نشان داده است؛ بخصوص زنان سرپرست خانوار که آسیب‌پذیرتر از گروه‌های دیگر هستند و باید در مرکز توجه قوانین حمایتی از زنان جای بگیرند. در لابه‌لای این لایحه بارها و بارها به دو واژه زن و خانواده اشاره شده و از رویکردهای توانبخشی، مهارت افزایی، توانمندسازی، کارگستری و مساعدت‌های اجتماع‌محور سخن به میان آمده است.

اقدامات و طرح‌ها برای تهیه مسکن زنان سرپرست خانوار

1- طرح مسکن اجتماعی

داشتن سرپناه و مسکن برای زنان سرپرست خانوار ، حداقل چیزی است که آنان را در معرض آسیب‌های اجتماعی قرار گرفتن مصون نگه می‌دارد. یکی از مهم‌ترین طرح‌های پیشنهادی مسکن دولت یازدهم، طرح تأمین مسکن اجتماعی برای اقشار کم‌درآمد بود که به نظر می‌رسد این طرح یکی از اصلی‌ترین طرح‌های دولتی برای تأمین سرپناه مناسب برای خانوارها و اقشار آسیب‌پذیر است. مسکن اجتماعی ، به مسکنی گفته می‌شود که در آن هدف خدمت‌رسانی اجتماعی است. البته از برنامه دوم توسعه مسکن اجتماعی وارد سیاست‌گذاری ایران شد. براساس مطالعه‌ای که آن زمان صورت گرفت، مسکن اجتماعی در پاسخ به تقاضای قشری از جامعه بود که از جهت درآمدی در دهک‌های پایین جای داشتند و باید مورد حمایت بیشتری قرار می‌گرفتند. در این گروه، دولت در بخش مسکن بدون هدف اقتصادی و صرفاً با هدف بازتوزیع ثروت و امنیت اجتماعی و با این تفکر که این گروه امکان پرداخت هزینه تأمین مسکن را ندارند، مداخله کرده و از این طریق دولت به توسعه عدالت اجتماعی ورود پیدا می‌کند. متراژ واحد مسکونی در طرح مسکن اجتماعی 50 متر و برای خانوارهایی که فرزند دارند، حدود 70 متر در نظر گرفته شده است . در مسکن اجتماعی واحدها بر اساس درآمد خانوار قیمت‌گذاری شده و حداکثر با 40 درصد از سهم درآمد، امکان سکونت برای این افراد فراهم خواهد شد . مخاطبان مسکن اجتماعی، گروه‌های کم‌درآمد جامعه هستند و واحدها به صورت اجاره در اختیار متقاضیان قرار خواهد گرفت. در خانوارهای زن‌سرپرست و کم‌درآمد با توجه به این‌که درآمد زنان به سختی می‌تواند نیازهای اولیه خانواده را تأمین کند، مشکل مسکن به مسئله‌ای حاد تبدیل می‌شود. از این‌رو با توجه به ابعاد مطرح‌نشده طرح مسکن اجتماعی و عدم شفافیت در مورد انتخاب گروه‌های مخاطب این مسکن، نمی‌توان جایگاه زنان سرپرست خانوار را در این طرح مورد بررسی قرار داد، اما باید توجه داشت که با افزایش زنان سرپرست خانوار در جامعه مواجه هستیم ، در نتیجه ضروری است در طرح مسئله مسکن اجتماعی، تسهیلات ویژه‌ای برای زنان سرپرست خانوار کم‌درآمد در نظر گرفته شود. البته این طرح هنوز به مرحله اجرا نرسیده است. اما آنچه در این میان همچنان در ابهام است، سهم زنان سرپرست خانوار در رابطه با خانه‌دار شدن و حمایت‌های دولتی نسبت به آنان است. وضعیتی که همچنان آنان را به‌سوی فقر و زنانه‌شدن فقر پیش می‌برد .

2- اقدامات کمیته امداد

کمیته امداد بعد از انقلاب درصدد حمایت و تحت پوش قرار دادن افراد بی‌بضاعت بوده است.، یکی از این اقدامات تهیه مسکن مددجویی است. مسکن مددجویی به مسکنی اطلاق می‌شود که مالکیت یا حق بهرهبرداری آن به یک خانوار مددجو تعلق داشته باشد. در سال 1395 مبلغ چهار هزار میلیارد ریال اعتبار برای ساخت مسکن مددجویان کمیته امداد در کشور اختصاص یافته است و 16 هزار واحد روستایی و شهری به آنان واگذار شد؛ تأمین مسکن علاوه بر توانمندسازی اقتصادی مددجو باعث توانمندی فرهنگی و اجتماعی وی نیز خواهد شد . زنان سرپرست خانوار در اولویت دریافت مسکن مددجویی هستند، همچنین کمیته امداد درصدد است در قالب برنامه پنج‌ساله 150 هزار خانوار فاقد مسکن تحت حمایت را خانه‌دار کند .

3-اقدامات بهزیستی

تهیه مسکن و خانه‌دار شدن زنان سرپرست خانوار یکی از اولویت‌های این سازمان است. از سال 1389 در سازمان بهزیستی کشور طرحی تحت عنوان "نهضت مسکن معلولین و زنان سرپرست خانوار " مطرح شد تا بر مبنای آن افرادی که فاقد منزل بودند خانه‌دار شوند. این واحدها از سه طریق تفاهم‌نامه سه‌جانبه، خودمالکی و در قالب تعاونی‌ها در اختیار افراد تحت پوشش بهزیستی قرارگرفته‌اند. در طرح «نهضت مسکن معلولین و زنان سرپرست خانوار» طرحی با نام خودمالکی نیز وجود دارد که طی آن از افرادی که دارای زمین برای ساخت‌وساز هستند اما توان مالی ندارند از طرف سازمان بهزیستی حمایت مالی می‌شود.

نواقص سیاست‌های حمایتی از زنان سرپرست خانوار

1- حمایت‌هایی که از طریق سازمان‌های عمومی به زنان سرپرست خانوار ارائه می‌شود، گرچه بسیار ارزشمند بوده و مانع از نابودی اعضای این قبیل خانواده‌ها در اثر گرسنگی و بی‌سرپناهی می‌شود، اما به نظر می‌رسد این حمایت‌ها برای رفع مسائل و مشکلات این قشر آسیب‌پذیر کفایت نمی‌کند.

2- فقدان یک سیستم حمایتی گسترده و فراگیر ارائه‌کننده خدمات رفاهی، بهزیستی و تأمین اجتماعی، موجب نوعی ناهماهنگی و تداخل در انجام فعالیت‌های حمایتی را شده است؛ لذا حمایت از زنان سرپرست خانوار را متفرق، متعدد، محدود، مقطعی، ناکافی و فاقد خصوصیت کیفیات و فراگیری و کفایت که لازمه‌ی هر برنامه‌ی جامع رفاهی و بهزیستی است می‌نماید.

3-ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﺩﻫﺎﻯ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ غیررسمی ﻣﺪیﺮیﺖ ﺷﻬﺮﻯ ﺣﻀﻮﺭ چشم‌گیر ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺍﺯ ﻫﻤیﻦ ﺭﻭ ﻣﺸﺎﺭک‌ﺖ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ ﺑیﺸﺘﺮ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﻮﺭﺍﻫﺎی ﻣﺤﻠﻪ ﺩﺭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺣﺎﺷیﻪ ﺑﺮﺍی ﺷﻨﺎﺳﺎیﻰ ﻭ اولویت‌بندی ﻭ ﻣﺸﺎﻭﺭﻩ ﺍﺟﺮﺍیﻰ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺤﻠﻪ ﻭ حل‌وفصل ﻣﺸﺎﺭک‌ﺘی آن‌ها ﺑﺎ تأکید ﺑﺮ ﻃﺮﺡ ﺑﺤﺚ ﺯﻧﺎﻥ حاشیه‌نشین باید ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔیﺮﺩ.

4-با توجه به اینکه زنان در مناطق حاشیه‌نشین شهرها و روستاها و شهرهای کمتر توسعه‌یافته دارای نیازهای ویژه‌ای هستند توجه ویژه‌ی دولت و اختصاص منابعی از درآمد جهت اجرای برنامه‌های اجتماع‌محور به‌منظور پیشگیری از بروز آسیب‌های اجتماعی و افزایش آگاهی عموم مردم به‌عنوان یک خلأ در سیاست‌گذاری‌ها دیده می‌شود . چنین اقدامی باعث کاهش مهاجرت به کلان‌شهرها و در نتیجه کاهش آسیب‌های اجتماعی در مناطق حومه خواهد شد.

5-ضعف حمایت‌های بیمه‌ای از زنان سرپرست خانوار و کمک دولت جهت مساعدت در طرح مسکن و تسهیل در طرح‌های مسکن‌سازی

6-فقدان رویکرد توانمندسازی زنان بخصوص زنان سرپرست خانوار . برای بازتوانی، افزایش و بهبود کیفیت زنان سرپرست خانوار سازمان بهزیستی و مجموعه‌های که درگیر کار با این گروه هستند باید در کنار رویکرد حمایتی به رویکرد توانمندسازی از طریق آموزش توجه کنند، زمینه‌های تصمیم‌گیری و پذیرش مسئولیت را در این گروه به وجود آورند تا بدون وابستگی مالی به سازمان‌های حمایتی مسیر زندگی خود را طی کنند. همچنین رویکرد حمایتی بیشتر باید متعلق به زنان سالمند و زنانی باشد که سطح سواد پایین‌تری دارند و در شرایطی نیستند که بتوانند شاغل شوند یا حرفه‌ای بیاموزند یا سطح سواد خود را افزایش دهند و نیز زنانی که هیچ نوع درآمدی ندارند و در تأمین نیازهای اساسی خود مشکل دارند و مابقی زنان سرپرست خانوار با رویکرد توانمندسازی و توان‌افزایی جهت تأمین آتیه خود و خودکفایی آماده شوند.

7- علی رغم تاکید بر تقویت جایگاه زنان سرپرست خانوار در برنامه چهارم و پنجم توسعه اما عملا این اتفاق رخ نداد. می‌توان ریشه این مسئله را در مشکلاتی نظیر کلی و مبهم بودن مفاد این قانون، صراحت نداشتن برخی شاخص‌های قابل‌اندازه‌گیری، صراحت نداشتن در قانون‌گذاری و ارائه نشدن راهکارها، عملیاتی نشدن به دلیل نداشتن پیش‌بینی اعتبار توسط دستگاه‌ها و نیز نبود محدوده زمانی برای تدوین برنامه دانست.

8-اگرچه در برنامه‌های چهارم و پنجم توسعه از رسیدگی به وضعیت زنان سرپرست خانوار نام برده شده و مصوب شده تا به این زنان از منابع دولتی حقوق پرداخته شود ، اما محدودیت منابع که همواره یکی از مهم‌ترین مشکلات دولت بوده مانع از این شده تا حقوق درخوری به این زنان پرداخته شود.

9-با وجود اینکه بهزیستی و کمیته امداد تعدادی از زنان سرپرست خانوار را تحت پوشش قرار داده‌اند اما مبلغ پرداختی به این زنان ناچیز است که هیچ گره‌ای از مشکلات آنان باز نمی‌کند . در این میان مرکز امور زنان شهرداری نیز به کمک زنان سرپرست خانوار آمده تا بتواند باری را از دوش این خانواده‌ها کم کند. مهم‌ترین اقدام بهزیستی در زمینه حمایت از زنان سرپرست خانوار ، مستمری‌ها و کمک‌های موردی در زمینه‌ی درمان، ازدواج، تحصیل فرزندان، تهیه‌ی کالاهای اساسی، و تأمین مسکن است که مبالغ آن بسیار ناچیز است

10-متأسفانه قوانینی مربوط به حوزه زنان سرپرست خانوار که بتواند حمایت ویژه‌ای از این زنان داشته باشد در کشور وجود ندارد و متولی خاصی هم در این زمینه وجود ندارد.

اقدامات پیشنهادی

توانمندسازی زنان و دستیابی آنان به منبع درآمد کافی بر توانایی این قشر آسیب‌پذیر برای تهیه مسکن مناسب تأثیر مستقیم می‌گذارد. توانمندسازی عبارت است از افزایش توانایی‌های فردی و جمعی زنان ، از طریق فراهم‌کردن ضوابط و امکانات لازم به‌منظور بهبود دسترسی زنان به فرصت‌های اقتصادی، اجتماعی، منابع فرهنگی و بازار اشتغال و کاهش هرگونه نابرابری جنسیتی در این زمینه‌ها و قوانین جاری؛ به‌نحوی‌که در برنامه‌های موضوعه تخصیص اعتبار، طرح‌ها و برنامه‌های توانمندسازی زنان سرپرست خانوار بر طرح‌ها و برنامه‌های کمک مستقیم برای تأمین نیاز اولویت پیدا کند.

به‌منظور توانمندسازی زنان راهکارهای ذیل پیشنهاد می‌گردد:

1-اراﺋﻪ راهکارهای ﻣﻨﺎﺳﺐ اقتصادی- ﻣﻌیﺸﺘی در زﻣیﻨﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﺑﻬیﻨﻪ از اﻣکﺎﻧﺎت ﻣﻮﺟـﻮد ﺟﻬـﺖ خانواده‌های زﻧﺎن ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺧﺎﻧﻮار و ک‌ﺎرآﻣﺪ ک‌ﺮدن آﻧﺎن در زﻣیﻨﻪ اﻗﺘﺼﺎدی به‌طوری‌که زﻧـﺎن ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺧﺎﻧﻮار ﻓﻘﻂ مصرف‌کننده ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻗﺘﺼﺎدی ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﺑﻠکﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ در ﺗﻮﻟیﺪ ک‌ﺎر و ﺗﺄﻣیﻦ اﻗﺘﺼﺎد جامعه ﺷﺮیک باشند .ک‌ﻪ ایﻦ راﻫکﺎر می‌تواند از ﻃﺮیﻖ آﻣﻮزش مهارت‌های ﻓﻨی و حرفه‌ای ﺑﻪ زﻧﺎن ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺧﺎﻧﻮار اﻧﺠﺎم ﮔیﺮد .

2-گسترش پوشش بیمه‌ای و اجرای طرح اجتماعی بیمه زنان ، تخصیص اعتبارات برای بیمه شدن تمام زنان سرپرست خانوار. ﮔﺴﺘﺮش حمایت‌های ﺑیﻤـه‌ای و ﺗﺄﻣیﻦ اﺟﺘﻤـﺎﻋی می‌تواند ﺑﺎﻋـﺚ اﻓﺮایﺶ خوداتکایی زﻧﺎن ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ شود.

3-آﻣﻮزش ﻣـﺸﺎﻏﻞ خانگی درآﻣـﺪزا ﺑﺮای زﻧﺎن ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺧﺎﻧﻮار ﺟﻬـﺖ وررود ﺑــﻪ ﺗﺠــﺎرت ﺧــﺎﻧﮕی و خوداشتغالی .مشاغل خانگی به‌منزله راه‌حلی متناسب با شرایط زندگی فردی و اجتماعی زنان می‌تواند باعث ارتقا وضعیت معیشت آنان شود؛ به‌طوری‌که اکثر صاحبان کسب‌وکارهای خانگی بر این باورند که کار کردن در خانه، کیفیت زندگی آنها را بهبود می‌بخشد. بنابراین، مشاغل خانگی می‌توانند به‌منزله راهکاری مناسب به‌منظور توسعه اشتغال‌های خرد و متوسط برای جمعیت وسیعی از زنان محسوب شوند که مهارت کافی در انجام دادن برخی از کارها را دارند ولی به دلیل شرایط خاص اشتغال در کارگاه‌ها و محدودیت اشتغال نمی‌توانند جذب بازار شوند.

4- درج وضعیت سرپرستی خانواده در فرم‌های کاریابی جهت تشخیص و اولویت‌ اشتغال زنان سرپرست خانوار

5-اتخاذ تمهیدات لازم نظیر اجاره به شرط تملیک و وام مسکن و وام اجاره مسکن جهت حل مشکل مسکن زنان سرپرست خانوار

6-بخشودگی اقساط بانکی به ویژه بانک مسکن برای زنان سرپرست خانوار فاقد شغل و دارای فرزند صغیر یا فرزند معلول و بیمار خاص

7- افزایش اعطای وام‌های طولانی مدت با اقساط کم بازده و اندک، جهت حل مشکل مسکن، کاریابی، تحصیل خانواده‌های زن سرپرست

8-برنامه‌های توانمندسازی و بازآفرینی شهری در محلات حاشیه باید بیش‌ازپیش به مسائل زنان حاشیه‌نشین توجه نمایند.کنترل‌های رسمی در این مناطق اگرچه لازم است اما ناکافی است و باید از توان و مشارکت خود مردم برای ساماندهی و ارتقاء کیفیت زندگی زنان و به طور کلی ساکنان این مناطق سود جست.از آنجاکه اغلب برنامه فعلی توانمندسازی و سایر برنامه‌های مدیریت شهری از توجه به زنان غافل است، درصورتی‌که زنان در این مناطق از «محرومیت مضاعف» در رنج هستند، وزارت راه و شهرسازی، شوراهای شهر و کمسیون‌های امور بانوان استانداری‌ها باید در لوایح شهری برای زنان و دختران «تبعیض مثبت» قائل شوند.

9- تعاونی‌ها دارای ساختار مناسبی برای آموزش و اشتغال زنان بخصوص زنان سرپرست خانوار می‌باشند و می‌تواند منجر به توانمندسازی و خودکفایی و خوداتکایی آنان شود. تعاونی‌ها حضور زنان را در عرصه‌ی اقتصادی تسریع نموده و محیط همراه با آرامشی برای آنان فراهم می‌نماید. شرکت‌های تعاونی باید از خدمات و تخفیف‌هایی برخوردار باشند ازجمله‌ی این خدمات می‌توان به اعطای تسهیلات بانکی، تخفیف‌های مالیاتی، بخشودگی‌های بیمهای اشاره نمود.

10-سرمایه‌گذاری دولت در عرصه‌ی تعاونی‌های تولیدی و خدماتی بخصوص زنان سرپرست خانوار ، باعث تقویت ابعاد سرمایه‌ی اجتماعی همچون حس همکاری، همیاری، اعتماد، کنش‌های تعاونی، خودباوری و ... در بین آنان می‌گردد.

11-آموزش به‌عنوان مهم‌ترین استراتژی توانمندسازی زنان مورد توجه است. آموزش دارای منافع مادی در جهت خوداتکایی زنان است که موجب افزایش تحرک در جامعه می‌شود. همچنین آموزش دست‌یابی به فرصت‌های شغلی را آسان می‌سازد و زنان از منابع اقتصادی بهره‌مند‌ می‌شوند.

استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است.
متون سیاستی منتشر شده در شمس، بیانگر دیدگاه نویسندگان بوده و لزوما نظر این شبکه نیست.

نظرات

  • مخاطبان گرامی، برای انتشار نظرات لطفا نکات زیر را رعایت فرمایید:
  • 1- نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • 2- نظرات حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های اسلامی منتشر نمی‌شود.
  • 3- نظرات پس از ویرایش ارسال می‌شود.
با تشکر، نظر شما پس از تایید در سایت نمایش داده می‌شود.